in beeld
Get Adobe Flash player

Er is een misverstand als wij zeggen dat de migranten die in onze steenkoolmijnen hebben gewerkt op eigen beweging naar België immigreerden, ze zijn immers gevraagd om hier te komen werken ..

 

Vanaf 1944 kwamen de eerste migranten van Italiaanse afkomst in onze mijnen werken.

De eerste Turken kwamen vanaf 1963, maar de instroom van Turkse migranten bleef tot in begin van de 70 er jaren.

 

Hikmet Yilmaz

Was ondergronds mijnwerker op de morgenpost in de steenkoolmijn van Eisden :

Mijn vader was de eerste van de familie, en een van de eerste Turken, die in 1963 in België arriveerde en aan de slag ging als mijnwerker in Eisden. Zowel moeder als de kinderen keken er naar uit om 6 jaar later uiteindelijk terug met vader verenigd te zijn. Ook ik heb mijn tijd in de mijn gehad. Het was zwaar en gevaarlijk werk. Eens beneden was je afgesloten van de buitenwereld. Een bijna fatale keer werd mijn halsslagader geraakt door een scherpe steen. Ik moest met mijn vingers de wond dicht drukken. Boven bij de infirmerie, naaide een dokter zonder enige verdoving de wonde dicht. Ik heb geschreeuwd van de pijn. Later zijn de omstandigheden iets verbeterd. Vele Turken, maar ook andere nationaliteiten verbonden hun lot aan de mijn. Allemaal droegen ze bij aan de Belgische economie. Ze hebben hier gewerkt, hun kinderen zijn hier opgegroeid. Ze horen hier thuis.

Onder de grond voelden de mijnwerkers zich met elkaar verbonden. Ik merk dat de sfeer in de laatste decennia toch veranderd is. Een vreemde naam was vroeger geen hindernis om te mogen werken in de mijn. Nu zouden zij minder kans hebben op de arbeidsmarkt. Ook kinderen kunnen wij nog beter begeleiden naar een goede opleiding. In de zomer gingen de meeste families terug naar Turkije. Aan de sfeer bij de Turkse migranten voelde je de vakantie naderen: het vooruitzicht op de reis maakte de mensen blij. De terugkeer was heel dubbel: je was tegelijk blij dat je je familie had gezien maar ook verdrietig omdat je hen moest achterlaten. En hoewel ik ook erg kan genieten van Turkije, ligt mijn thuis toch in Maasmechelen. Hier ligt mijn toekomst. ( bron : “50 jaar migratie” )

Hikmet Ilmaz